Olifantenkracht – over onze zelfgekozen totemdieren

Een beetje inzicht in ons gezin: Mijn man is de tijger, Reina de cheetah, Noor is de poes en Bas de beer. En ik? Ik ben de olifant. Iemand reageerde bij het vertellen over onze zelfgekozen totemdieren met ‘ooooh arme Joba, dat is niet lief van je kinderen dat jij de olifant moet zijn’. Neeneenee, zei ik, zo is het helemaal niet.  We hebben allemaal zelf ons dier gekozen. Dus nee, mijn kinderen vinden me helemaal niet dik of welke andere negatieve connotatie ook die je met een olifant kan hebben. Dit is wat ik mijn kinderen vertel over mijn olifant:

De olifant beschermt me: ze is groot genoeg om me te verstoppen tussen haar poten. De olifant tilt me op: met haar slurf (ok dit is misschien wel érg metaforisch) stuwt ze me naar ongekende hoogten. De olifant draagt me: op haar rug kan ik languit liggen en rusten als het even niet meer gaat. De olifant ondersteunt me: op haar rug kan ik ook zitten, goed gesteund,  ik kan niet vallen. Als we samenwerken geraken we heel erg ver.

Onlangs zag ik olifanten van heel dichtbij. Gevangen dieren zodat ik ze kan zien. Daar was ik blij om, al wat het met gemengde gevoelens. Ik wens alle olifanten vrijheid toe, dat ze uitbreken uit de gevangenis en de vrijheid tegemoet treden. Dat wens ik iedereen toe en ook mezelf.

Heb jij een (zelfgekozen) totemdier? En wat betekent het dier voor jou?

Advertenties

4 gedachtes over “Olifantenkracht – over onze zelfgekozen totemdieren

  1. Pingback: Ik ben een vlinder, jij ook? | Joba's Ideale Wereld

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s