Is het liefde of is het angst?

Een prachtige mooie vriendin van mij zei ooit:’Waar ik als kind het meest spontaan mee bezig was, is zingen. Zingen, zingen en nog eens zingen, urenlang. Nu ik volwassen ben, heb ik er zoveel schrik voor, het maakte me doodsbang om te zingen voor een publiek. Omdat ik me dan helemaal open stel, omdat ik als ik zing, niet anders kan zijn dan wie ik werkelijk ben. Ik voel me dan zo kwetsbaar dat ik bijna gek zou zijn om ooit nog te zingen. Maar het is juist daarom dat ik zingen moet, omdat ik dan dat kleine meisje ben, zo kwetsbaar maar oh zo helemaal mezelf.’

Die vriendin van mij heeft gekozen voor het zingen, ze is er voor gegaan. Ze kiest voor acceptie van wie zij werkelijk is en ze zingt de pannen van het dak. Ze kiest niet voor gestolen momenten onder de douche als niemand haar hoort. Ze kiest niet voor opera’s in eenzaamheid. Ze kiest niet voor angst, niet voor tomeloos verdriet en al zeker niet voor eeuwenlang frustratie. Ze kiest voor liefde!

Bij mij was dat dus schrijven, of eigenlijk alsof. Letters schrijven kon ik nog niet dus vulde ik ruitjesschriftjes vol met bolletjes, hokje voor hokje. Nu ik volwassen ben, ken ik wel letters en kan ik écht schrijven, redelijk ça va zelfs, voor wie mij mijn sporadische dt-fouten vergeet. Maar doodsbang ben ik ook, want wie leest dat toch en wat heeft een ander daar nu aan en publiceer nu toch eens wat vaker. Dat stemmetje leg ik snel  het zwijgen op, ik geef het woord aan mijn hart en dat heeft reeds besloten:

Ik kies niet voor vergeten blanco notaboekjes onder in de kast, ik kies niet voor twijfel. ‘To be or not te be’ is bij mij ‘zou ik of zou ik nie’ en het antwoord is ‘ik zal’. Ik kies voor acceptatie van mijn verlangen, ik schrijf dat boek, ik publiceer het en leg het in de wereld. Ik kies niet voor angst, niet voor marineren in had-ik-maar, en al zeker niet in slachtofferschap. Het is onweerstaanbare drang en dwang, om te kiezen voor de liefde en nooit meer voor de angst.

Waar was jij als kind het meest mee bezig? Wat maakte dat jij de tijd uit het oog verloor en je ouders niet hoorde als je riepen voor het eten? Wat is dat?

Advertenties

3 gedachtes over “Is het liefde of is het angst?

  1. Ik was altijd maar aan het spelen en nu ga ik snel zitten om gedichten te maken. Dat had ik nooit gedacht. Ik wilde vroeger zingen. Mooi stukje. Jezelf zijn daar komt het op aan. Delen wie je bent, delen om te helen.

    Liked by 2 people

  2. Soms is het belangrijk om tijd te maken voor dingen waar we ons zelf kunnen in terug vinden. Bij jou is dat schrijven, heel leuk om te zien en ja, het wordt ook gelezen. Ik ga nu zelf wat tijd maken om je mooie verhalen te lezen en tegelijkertijd energie te halen uit de zo herkenbare dingen. Dus gewoon blijven doen. Xx

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s