Hoe ik op hotel ga in eigen huis

Ik ben een ochtendmens. Ik geniet van de stilte als ik als eerste beneden ben. Ik hou van het gevoel te ontwaken met de vogels in de tuin terwijl ik op het terras buiten het gras aan mijn blote tenen laat kriebelen, ik hou van de koude op mijn huid terwijl ik nip van mijn eerste tas thee. Ik word daar zo gelukkig van. Mijn batterijen zijn opgeladen door een goede nachtrust, maar “full battery” krijg ik pas als ik in de vroege ochtend ben opgestaan. Ik kan dan de hele dag de hele wereld aan.

En toen werd ik moe’der.

De ochtenden dat het me lukt om ze te beleven zoals hierboven beschreven, koester ik. Ze zijn zeldzamer geworden. Met drie kleine kindjes zijn mijn ochtenden veranderd in momenten van stress en chaos om alles gedaan te krijgen wat gedaan moet worden en dat allemaal ook nog eens op tijd: de wekker gaat, ik snooze en snooze en daarvan wordt de baby wakker (hij is mijn werkelijke alarmklok), ik geraak niet vóór de kindjes wakker zijn de badkamer in want de baby huilt al, ik grabbel naar mijn bril en naar de baby en naar de lichtschakelaar, half verblind tast ik op de gang naar de trap, schuifel ik voorzichtig naar beneden en verzamel in de keuken zo snel als ik maar enigzins kan een flesje en een doos melk. Ik pleur de boel in de microgolf en entertain mijn ongeduldige baby tot de verlossende tuuut tuuut tuuut weerklinkt. Soms krijg ik de tijd om snel snel nog een kop koffie voor mezelf te zetten maar meestal is het ongeduld en bijhorend volume van babyzoon prioriteit om op te lossen. We zinken samen neer in de zetel en ik geef hem de fles.

De baby wil nog knuffelen maar de tijd tikt en ik moet nog de tafel dekken, enfin, eerst proper wrijven van de avond ervoor want moe en leeg had ik daar al ‘foert’ tegen gezegd, wat er voor zorgt dat ik wakker word met een ochtendhumeur van jewelste door de gedachte dat ik meteen al met de schotelvod gaan wrijven moet, boekentassen maken, kleertjes bij elkaar scharrelen, pampers aanvullen, fruit schillen, boterhammen smeren, de baby voeren, gezichtjes wassen, tanden poetsen, zelf ook proberen eten. Ergens tussendoor vlieg ik even de badkamer in en schaam me dood als ik even in de spiegel kijk: zo ga jij de deur niet uit. Tegen dat het 8u15 is, sta ik te gillen als een gek: op-schiet-euhhhh! Tegen dat ik op mijn werk aankom, heb ik het gevoel al een hele ochtend keihard gewerkt te hebben. Waar ís die koffie!?

Ik was het kotsbeu, ik wou het anders. En ik wist al hoe: zet de ontbijttafel ’s avonds al klaar. Hetzelfde voor het vullen van de boekentassen en het klaarleggen van de kleertjes. Ik ben al bijna zeven jaar mama en ik heb dit advies al zevenenzeventig keer gehoord en elke keer liet ik het mijn ene oor in en het andere weer uit waaien: Zo’n eenzame keukentafel in het holst van de nacht, vol bordjes en bekers en brood, verlangend naar de bedrijvigheid van de ochtend, dacht ik. Ik dacht ook: dan is de tafel op het einde van de dag eindelijk leeg en dan moet die weer vol. Lege tafel is leeg hoofd, toch?

Twee weken voor het begin van de herfstvakantie heb ik eindelijk het advies ter harte genomen. We zullen eens proberen, sprak ik mezelf toe.

Nog in de routine van het avondlijke gebeuren in de keuken van tafel afruimen, vaatwas legen en vullen, ging ik door met tafel afkuisen en weer dekken voor het ontbijt, bordjes, kommetjes, mes, lepeltjes, brood en cornflakes, muizenstrontjes, alles wat niet in de ijskast hoeft, stond al klaar. In één beweging werden ook de boekentasjes al gevuld: drie stuks staan netjes naast elkaar te wachten aan de voordeur.

Wat er die avond gebeurde: volle tafel… leeg hoofd!

Wat er die ochtend gebeurde: ik sta op tijd op. Geen gesnooze. Ik ben vóór de kinderen in de badkamer en ben volledig verzorgd en klaar voor de dag als ik de baby hoor tateren. Ik ga hem halen en rustig gaan we naar beneden, ik verzet de reeds klaargezette fles melk van de ijskast naar de microgolf en duw op de knop van de koffiezet (waterreservoir reeds gevuld, verse pads er al in, favoriete mok er al onder), baby op de arm, fles melk onder oksel en tas koffie in de hand gaan we rustig in de zetel zitten voor zijn melk en mijn koffie en ons geknuffel. Oh wat heerlijk!

Er is tijd om zijn zusjes wakker maken op een rustige manier. Geen ‘hop hop hop!’ maar wel ‘goeiemorgen liefste schatten’ en dat in alle rust. We ontbijten aan een propere mooi gedekte tafel, ik hoef enkel nog melk en fruitsap uit de koelkast te halen. Ik denk bij mezelf: hoe zalig is dit. Hoe zalig is dit! Ik zit precies op hotel!

Er is tijd om de tafel af te ruimen, er is tijd over om dat rustig te doen, en om te vragen dat mijn dochtertjes zelf hun bordje of kommetje in de vaatwas te zetten, ik heb geen stress en ik geef ze een knuffel, na de derde dag… zetten ze helemaal alleen en uit zichzelf hun kommetjes in de vaatwas!

Er is tijd om een verhaal van Kikker en Pad te lezen. De kindjes genieten, er is rust, in huis en in mijn hoofd.

De herfstvakantie kwam en dan zijn de touwtjes wat minder strak en dus ging het avondritueel alweer naar als vanouds, en de ochtend dus ook. Maar kijk, dat is nu even gewoon vakantie. Sinds het terug school is, ontbijten wij weer heerlijk elke dag op hotel in eigen huis. Is dat geen ideale wereld?

Advertenties

5 gedachtes over “Hoe ik op hotel ga in eigen huis

  1. Heerlijk! Sinds drie weken gaat de dochter naar school en probeer ik ook s avonds de ontbijttafel en de boekentas klaar te zetten. Scheelt een pak in gejaag. Alleen heb ik s avonds niet altijd de nodige discipline om dat elke keer te doen. Koffie en ontbijt voor mezelf schiet er wel nog altijd bij in.

    Liked by 1 persoon

    • Ja hé! Het lukt me ook niet élke avond, het is een beetje afhankelijk van hoe zwaar de nachten waren met de baby, maar het is juist dan, dat ik zo’n ochtend nog meer waardeer. Als ik ’s avonds denk aan het vooruitzicht van een heerlijke ochtend, dan lukt het me meestal wel om toch al alles klaar te zetten. Meestal! 😉

      Like

  2. Pingback: Vrijdagavond | Joba's ideale wereld

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s