Reeksje: mijn moedige vrienden #1

Ik start met een nieuw reeksje: ‘Mijn moedige vrienden’. Ik wil jullie regelmatig laten kennis maken met mijn moedige vrienden. Vrienden die moed vinden om te doen wat ze graag doen en zo zelf hun eigen wereld mooier, beter, en idealer maken.

Enfin, vrienden. Het woord is in deze tijden van Facebook en consorten toe aan een nieuwe definitie. Vrienden zijn tegenwoordig ook iedereen die ik van ver, nog verder of heel ver ken. En zo zit dat ook met mijn vriend Mike. Geen ‘echte’ vriend maar iemand die vaag deel uitmaakte van mijn verleden, uit mijn studenten- en pré-moedertijd.

Mike was vroeger in mijn ogen een uiterst populaire kerel waar ik niet zoveel mee had. Ik vond hem niet per se knap (hm toch wel, maar hij is mijn type niet, begrijp je de nuance?), ik snapte zijn humor niet, ik vond zijn hippe muzieksmaak ook niet echt dat, kortom de old school definitie van ‘vrienden’ was niet van toepassing. Hij was en is vooral een vriend van mijn vrienden, niet zozeer van mij. Maar lange leve Facebook: we kennen elkaar immers wel, van zien en van ver, dus vrienden? Check! En dankzij die virtuele vriendschap blijven wij up to date van elkaars lief en leed. Wat we daarvan delen, tenminste.

Begin deze maand deelde Mike zijn verhaal, geschreven door Mischa Verheijden. Over hoe het hem verging: afgestudeerd en aan het werk als maatschappelijk werker, verschillende jobs, en de burn-out. De passie die er al zat sinds hij 16 was maar waar hij niet genoeg gehoor aan had gegeven. Mike schraapte al zijn moed bijeen en blies er het vuur terug in. Hij is gaan geloven, in zichzelf en in zijn droom. Een droom van rhytm and poetry, van taal, muziek en een podium. Waarom doet Mike wat hij doet? Omdat hij dat het allerliefste doet, het allerbeste kan, en het allerleukste vindt.

Mike vond zichzelf terug uit en hij deed dat megaferm. Mike rapt met kinderen als Meneer Megaferm. Op school, in de jeugdbeweging, tijdens grabbelpasvakanties, deze man moet je hebben voor een fijne en anders-dan-anders activiteit voor de kinderen. Met ‘Woord Omhoog‘ rapt hij ook met volwassenen. Je kan hem naar je eigen organisatie, bedrijf of vrijwilligerswerking halen. Misschien ken jij Mike ook wel van dicht of van ver, hij rapte een youtube hit over het Meetjesland. Of misschien ken je hem als je afgelopen vrijdag naar Belgium’s Got Talent keek op VTM. Hij doet mee als ‘Fonky Tuur: rythme en poëzie op het podium. Rob Vanoudenhoven bleek nog niet overtuigd, als énige die avond.

fonkytuurbril

Mike’s motto: “Ook jij verdient een podium”. Ik weet niet of hij ooit aan het maatschappelijk-werker-syndroom ‘mensen helpen en de wereld verbeteren’ heeft geleden. Ik ben er zelf één, net als hij, dus ik mag er even vanuit gaan van wel. Wel, dan helpt Mike nu meer mensen dan hij tijdens al zijn jobs samen gedaan heeft. Mike creëerde zijn eigen ideale wereld, hij doet wat hij het allerliefste doet, en verandert daar de wereld meer mee dan hij als maatschappelijk werker ooit heeft kunnen doen. Belgium’s got talent, yes indeed!

Advertenties

4 gedachtes over “Reeksje: mijn moedige vrienden #1

  1. Ik ken je vriend Mike niet, maar vind het wel heel goed van hem dat hij kiest voor zichzelf en waar hij zich goed bij voelt. Een ander doet het niet voor je en dat moet ik ook steeds meer tegen mezelf zeggen, dus altijd erg veel bewondering voor mensen die dat goed doen!

    Liked by 1 persoon

  2. Pingback: Mijn moedige vrienden #2 | Joba's ideale wereld

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s