Over moet en moed in mijn ideale wereld

In mijn ideale wereld moet niks.

Moeten betekent verplicht zijn, moeten veronderstelt dwang. Als wij verplicht zijn, gedwongen worden, om iets te doen, dan vinden we het al bij voorbaat niet meer leuk. Niet meer leuk, oftewel: weerstand, boos, humeurig, ambetant, dat is wat ik dan denk en voel en uitstraal. Ik stel mezelf dan voor als een klein meisje dat stampvoet en brult “ik wiiiiiiil niet!”. Het begint al van ’s morgens vroeg en het houdt niet meer op tot ik ’s avonds eindelijk weer in slaap zink: de wekker gaat af want ik moet opstaan want ik moet op tijd zijn op mijn werk want ik moet geld verdienen want ik moet de hypotheek betalen want ik moet een eigen huis hebben want ik moet sparen voor later want ik moet toch gerust op pensioen kunnen gaan, en dus moeten de kinderen ook op tijd opstaan want die moeten op tijd op school, en liefst nog vroeger want anders ben ik dan toch te laat op mijn werk, ze moeten meewerken, hop hop hop, vooruit en opschieten, want dat moet moet moet. En die kinderen werken niet mee, en de ochtendspits ook niet, en daar sta ik dan, eindelijk aan de schoolpoort, na een helse ochtend en de dag moet nog beginnen, betraande kindersmoeltjes krijgen nog snel een kus, de choco wrijf ik er nog snel af, en ik zucht want mijn plan om deze ochtend om tijd te zijn… faalt alweer. In de auto in de file hap ik naar adem. Ik moet werken werken werken, ik moet lunchen, dat moet gezond zijn, ik moet op tijd stoppen want ik moet voor 18u aan de opvang staan, en ik moet op tijd in bed om morgen weer van voor af aan te moeten moeten.

En als ik ‘moeten’ vervang door ‘willen’?

Willen betekent iets bewust willen, verlangen, wensen en de bereidheid daarnaar te handelen.

De wekker gaat af want die heb ik zo ingesteld omdat ik op tijd wil opstaan. Ik wil ’s ochtends alles doen wat ik wil doen, dat is: op mijn gemak. Het fijne is dat ik doorgaans vroeger dan de wekker wakker wordt en nog tien minuutjes kan genieten van een kop koffie op m’n eentje (=mijn energielevel up up up! Niet zozeer van de cafeine). Vervolgens sta ik op uit mijn fauteuil gericht op de tuin waarop de zon ’s ochtends zo zalig schijnt. Ik wil op tijd zijn op mijn werk omdat ik echt niet graag te laat kom. Ik wil ons huis afbetalen omdat het een klein stukje paradijs op aarde is (écht!) dat ik nooit wil kwijtraken. Ik wil mijn heerlijke ochtend verder zetten in ons heerlijke huis met onze fantastische kinderen. Ik wil die alledrie een goede scholing wil geven zodat ze goed gevormd hun eigen beslissingen kunnen nemen. Ik ben vrolijk en blij en dankbaar dat ik kan werken voor dat huis en voor mijn kinderen. Ik vertel hen hoeveel ik van ze hou, ik vertel hen een verhaaltje (ja wij doen dat ’s morgens, véél beter voor ons) en de ganse ochtendroutine gaat vanzelf. We vertrekken naar school omdat het leven leuk is, de choco wrijf ik nog snel van de middelste snoet. Ik parkeer mijn auto wat verder omdat ik met mijn kinderen naar school wil wandelen en nog even samen wil genieten van die heerlijke ochtend.

Wat ik zo zalig vind aan eenvoudige theorieën als “moeten vervangen door willen”: dat is die toepassen in de aartsmoeilijke praktijk. Want natuurlijk verloopt niet elke ochtend zo vlot. Wat had je gedacht, lieve lezer. Mijn wereld is niet ideaal! Maar ik hou de moed erin, ik doe voort en elke dag probeer ik weer opnieuw, en de dagen dat het werkt geven me bakken energie om te doen wat ik echt graag wil en heb ik er zelfs nog over voor de dingen die ik niet zo graag doe (maar wel wil!). Echt waar.

Dus is mijn vraag aan jou, beste lezer, gebruik jij ook zo vaak dat woord ‘moeten’? Vervang dat eens een week lang door ‘willen’ en kijk eens wat er gebeurt? Heb je de moed om te proberen, te falen en weer opnieuw te proberen?

Advertenties

3 gedachtes over “Over moet en moed in mijn ideale wereld

  1. Moeten vervangen door willen geeft een totaal andere dimensie aan je verhaal.De toon is zo veel ontspannender en maakt het geheel aangenamer, luchtiger. In de eerste versie hangt er zo een drukkende sfeer, in de tweede lijkt de ochtendlijke race veel lichtvoetige. Wat een vondst.
    Dit probeer ik ook uit, wel in andere omstandigheden, ik hoef s’ochtends niet meer te racen maar er zitten lijstjes inmijn hoofd die ik nu anders wil benaderen. Hou je op de hoogte!

    Liked by 1 persoon

  2. Pingback: Over de liefde | Joba's ideale wereld

  3. Pingback: Kort betoog voor meer welles en minder nietes | Joba's ideale wereld

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s